Zomaar een donderdag vandaag, maar wel de beslissing genomen om donderdag als blogdag te gebruiken.
Het leven met een kleine puk is hartstikke leuk, maar slokt enorm veel tijd op. Dus echt Babsie-tijd is er niet veel!
Vorig jaar ben ik aan de brei en haak geslagen, en raakte ik verslaafd. Zo enorm verslaafd dat ik door verkeerde houding tijdens het breien, het breien met onrekbaar materiaal (oftewel katoen) en te lang en gespannen breien een tennisarm heb opgelopen. Damn. Dit was halverwege juni vorig jaar. Niet leuk, want wat deed me dat een pijn. De stokjes in de kast gelegd, maar al gauw merkte ik dat niks doen niet veel hielp voor de pijn, en dat ik zoooooooooo enorm graag toch door wilde gaan met crea bea dingen.
Inschrijven op Ravelry bracht me helemaal op het verkeerde pad, maar hier vond ik ook een persoontje die zei dat rust niet zou helpen maar een regime opvoerde van ijsdippen, rekken/strekken en masseren. Dit regime heb ik gevolgd vanaf begin augustus en lo and behold, dat hielp enorm. Nog steeds ben ik daarmee bezig en heb ik mijn tijd voor haken, en sinds kort weer wat breien aangezien breien belastender is voor mij, enorm gereduceerd.
Maar het gaat steeds beter. Ik houd nog steeds rekening met een genezingstijd van gemiddeld een jaar. Ik heb dus nog even te gaan.
En ja, al die pagina’s op het web zijn zo enorm verleidelijk om maar patroontjes/beschrijvingen op te slaan.
Neem bijvoorbeeld de laatste die ik gevonden heb: Attic24
De kleurtjes! De creaties! De goede beschrijvingen! Als je wilt dat het lente wordt, is deze blog superverleidelijk. En ze schrijft ook nog eens leuk. Ik ben rustig aan de spullen aan het verzamelen voor de Advent Garland, en de tas die zij beschrijft is op dit moment op de haaknaald. Prachtige kleursamenstellingen.
Och och nog meer kleurtjes en iets nieuws (doorgekregen van de gastouder die ook al zo’n crea-bea is): Locker hooking !
Ik zie het al helemaal voor me. Ik heb voor mijn verjaardag een boekje hierover besteld en de kleurtjes en de creativiteit zorgden voor een kookpunt in mijn hersentjes. Hop, naar Ebay om de materialen te vinden.
Dus…. Ik ben lekker bezig. Het eerste project waar ik zometeen maar eens aan ga beginnen is het knippen van stof voor een postopberger. In huize Melian is het een probleem geweest om de post geordend en opgeruimd te krijgen. Je kunt je dus wel voorstellen dat als er weer eens post opgeruimd moest worden het een enorme stapel was en een enorme zooi.
Wat hebben mijn lieve vent en ik ingevoerd? In de keuken hangt nu improvisorisch een schoenopberger met twee vakken. Een vak voor mij, en een vak voor mijn lief. En dit hangt er nu zo’n half jaar. Verder hebben we ingevoerd dat we de eerste maandag van de maand als post-opruim-date hebben en dit systeem gaat super!
Maar goed dat improvisorische ding hangt er nu, maar is niet echt mooi. Als in, "wat vrouwen mooi vinden, maar mannen gewoon praktisch".
Je raadt het al: ik wilde KLEURTJES!!!!
Ik naar mijn vertrouwde webadresje van de Stoffenkraam en deze lapjes besteld:

We gaan er zo maar eens mee aan de slag. Ik word er helemaal vrolijk van!
En om het af te leren:

Deze staan heel vrolijk bij ons in de tuin, te wachten op het zonnetje zodat ze hun blaadjes kunnen laten zien.

En deze behoort tot de bos bloemen die ik voor mijn verjaardag heb gehad.
O wat houd ik van de lente!